Decyzja podjęta przez General Motors Europa (GME) w dn. 17.04.07 nie jest
rezultatem z marzeń, lecz wynikiem rozsądku obu stron. Udało nam się
urzeczywistnić nasz najważniejszy cel, a więc „niezamykanie żadnego z zakładów i
niedopuszczenie do zwolnień z przyczyn leżących po stronie przedsiębiorstwa". W
tym miejscu pragniemy przekazać serdeczne podziękowania 68 000 pracowników
GME, którzy wspomagali i popierali nasze działania. Po zamknięciu zakładu w
Azambuji obecnie odniesiony sukces ma fundamentalne znaczenie.

Kolejne czekające nas negocjacje na szczeblu europejskim będą bardzo trudne.
Celem ich będzie instalacja w Antwerpii jak największej masy do produkcji w zakresie
innych marek i architektur po konkurencyjnych kosztach. Dla pracowników w
Antwerpii stanowić to będzie prawdziwą alternatywę, a GME będzie mogło
produkować samochody w tym miejscu, gdzie znajdują one nabywców, i uniknąć
bezsensownych inwestycji w niewykorzystane moce produkcyjne w Europie Wschodniej.

Ale również dla innych zakładów, w których zgodnie z wolą GME Astra/Delta II będą
produkowane w przyszłości, kolejne negocjacje będą stanowiły poważne wyzwanie.
Planowana przez GME redukcja personelu i plany oszczędnościowe nie zostały
dotychczas dokładnie przeanalizowane i przedyskutowane. Szczególnie ilość
planowanych pojazdów do produkcji dla zakładu w Trollhättan pozostaje nadal
kontrowersyjna, mimo że decyzja o produkcji kolejnej Astry/Delty II w tym miejscu
została podjęta.

Decyzja nieprodukowania następnej Astry/Delty II w Antwerpii pokazuje wyraźnie, że
to nie ekonomiczne czynniki zadecydowały, ale że decyzja ta została podjęta ze
względów czysto politycznych. W koncernie GM nie ten zakład zostaje
automatycznie wybrany, który produkuje najlepiej. Przypomnijmy sobie, że Azambuja
(podobnie jak Eisenach) była pod każdym względem najbardziej produktywnym i
działającym najbardziej ekonomicznie zakładem.

Antwerpia, zaraz za Gliwicami, jest najbardziej produktywnym zakładem i przoduje w
dziedzinie jakości. Postępująca redukcja personelu w GME jest źródłem coraz
większego niezadowolenia pracowników i odstrasza naszych klientów. Dlatego EEF
domaga się podpisania Umowy na Przyszłość na szczeblu europejskim, zawierającą
zobowiązanie do utrzymania zatrudnienia załóg wszystkich zakładów do roku 2016,
łącznie z zakładami Gamma i Powertrain oraz zakładów Vivaro w Luton. W zamian
za to jesteśmy z naszej strony w stanie podjąć zobowiązania na przyszłość.

Pracownicy w GME i nasi klienci potrzebują i pragną bezpieczeństwa i perspektyw. O
wiele lepiej dla obu stron jest koncentrować się na wspaniałych produktach wysokiej
jakości, zamiast stale produkować negatywne sygnały w przedsiębiorstwie.

Z poważaniem

Klaus Franz

Przewodniczący EEF

Rudi KennesWiceprzewodniczący EEF